Zondag 28 maart was het de dag van de test voor Marijke, Saskia en Monica.

We vertrokken om half 7 vanuit Winschoten. (Waarom ze het uitgerekend op de eerste dag van de zomertijd hebben gepland is me nog steeds een raadsel?????)

Gelukkig had niemand zich verslapen en konden we met 2 auto’s richting Zaandam vertrekken. De reis verliep heel vlot (wie is er dan zo vroeg al op pad??)

Daar aangekomen hadden we nog even tijd om rustig iets te drinken in de kantine. De deelnemers en Leonie hadden al gauw de kleedkamers opgezocht en waren daar heel druk met van alles en nog wat. In de kantine kwam Ilona gezellig even bij ons zitten. Sandra ging de meiden even aanmelden en even later mochten Marijke en Saskia met Sandra samen naar de loting. Saskia mocht als 7^e en Marijke als 13^e. Beide oneven dus voorop. Tijdens het inrijden was Sandra de coach van Saskia en Ilona nam Marijke onder haar hoede. Lekker luxe dus, zo’n privécoach. Tijdens de test zelf ging het allemaal heel goed. Tot wij ( Ernestine en ik) als moeders zonder rolschaatsverstand, toch wel een paar missertjes of oneffenheden zagen. Tja, en toen was het wachten op de uitslag….  Sandra kwam samen met Ilona de kleedkamer in en ze keek  vrij ernstig. Ze vertelde met een stralende lach dat beide meiden waren geslaagd. Wat een blijdschap bij ons allemaal. Maar… Monica moest nog. Voor haar werd de druk nu nog groter. Zij moest alleen en omdat de andere 2 al waren geslaagd moest zij natuurlijk ook wel. Het inrijden ging niet echt geweldig en haar zelfvertrouwen verdween zienderogen. Gelukkig kon Sandra haar steeds weer oppeppen om weer door te gaan. Er kwam voorzichtig weer een glimlach op haar gezicht. Tijdens de test zaten wij weer heel gespannen op de tribune te kijken. Wat was het spannend. Wij wisten natuurlijk niet hoe de jury dit allemaal ging beoordelen. Het wachten op de uitslag duurde voor Monica een eeuwigheid. Uiteindelijk werden de trainers/coaches geroepen voor de uitslag. Sandra kwam aangelopen met het hoofd naar beneden. Foute boel dachten we allemaal. Maar nee hoor, Monica was ook geslaagd. Wat een ontlading was er toen. De meiden waren door het dolle heen. Wat heerlijk om ze zo samen te zien. Sandra was ook ontzettend blij dat ze alle meiden goed nieuws kon vertellen. Geweldig zoals Sandra de dag met de meiden heeft doorgebracht. Door rustig te blijven heeft ze de meiden op de juiste manier begeleid. Petje af hoor. Op de terugweg hebben we nog even samen iets gegeten. Dat hadden ze allemaal verdiend. We hebben een spannende dag gehad maar wel één om met plezier op terug te lijken.

Anja Zuidema.